کلبه من و تو

* پروردگارا ! من در مسيري قرار گرفته ام كه ابتداي آن با عشق
و اعتقاد به يگانگي تو شروع شده و انتهايش به گريز از هرچه غير توست ، منتهي مي شود.
* معبودا ! آن ابتداي شيرين و اين انتهاي گوارا همه لطف و كرم توست .
پس دستهاي مرا بگير و بدي ها و زشتي هايي را كه بين راه مرتكب شده ام ، ببخش
* اي پناه لحظه هاي بي كسي و اي تكيه گاه روزهاي سرگرداني ام !
گناهان زياد مرا ببخش و از خطاهاي بي شمارم در گذر؛ نافرماني هايي كه در مقابل اطاعت از تو ، كوهي در برابر كاهي هستند و مرا از خالي بودن كوله بار بندگي ام شرمنده مي كنند.
* اي اميدبخش روزهاي نااميدي و اي كشتي نجات درياي پر تلاطم زندگي ! اي تنها ياري رسان بن بست هاي بيچارگي و يگانه نويدبخش شب هاي تار درماندگي ! سوره توحيد را براي
وصف بي مثال يكتايي ات و نشان دادن عظمت و توانايي ات نازل كردي و از پيامبرت خواستي به بندگانت بگويد: من تنها خدايتان هستم و شما بندگاني هستيد كه سرتا پا نيازيد و من
خالق كامل و بي نيازم؛ آفريدگاري كه هيچ گاه آفريده نشده و از ازل بوده است و تا ابد خواهد ماند و آفرينش او مثل زائيدن و متولد كردن نيست. چون هيچ موجودي توانايي برابري و همتايي او را ندارد.
* اي خالق و هستي بخش ، به حق كساني كه فرستاده ات بودند
و تو بين دنياي مخلوقات آن ها را براي رساندن پيامت انتخاب كردي ، بر وجود نوراني و پربركت حضرت محمد(ص) و فرزندان پاك و معصومش ، سلام و درود مرا برسان و حاجتم را آن گونه
برآورده كن كه لايق جايگاه خداوندي توست و دست مرا آن طور بگير كه سزاوار قدرت و عظمت بي مثالت است